------------------------------------------------------------------------------------------------------

                           دوستی را با لبخند و لبخند را

                                       با محبت و محبت را با عشق

                                                         وعشق را با جدائی 

                                                           و جدائی را با اشک آفرید

             سلامی با دلی شکسته و با چشمی اشکبار و با کاروانی از عشق و محبت

                        نمی دانم که چگونه باید دریچه قلبم را بگشایم

                                    و برای تو آنچه در دل می گذرد بنویسم

                  ولی این را بدان که برگ زلال قلبم تصویر پر شکوه تو را در بر گرفته و بدان که

                          صورت زیبای تو را در قصیده ای بلند و با شکوه ، در قلبم به تصویر در آورده ام.

                          بیا ،بیا که از نبود تو عشق بی قرار است

                                      بیا که از نبود تو دلم در تنگ و تاب است

                                              عزیزم نظری بر منتظر عاشقت بنما

من که شب ظلمان را در انتظار تو به امید وصال، روز می کنم

خورشید امیدم ،اینک که در گوشه ای در خلوتگاه غمم به انتظار آمدنت

نشته ام و دقیقه ها و ثانیه ها را در انتظار دیدارت شمارش می کنم،

بیا مثل بهار با سخاوت باشیم ،مثل خورشید نور افشانی کنیم و بوستان وجودمان را با

 شکوفه های محبت و غنچه های عاطفه عطر اگین

کنیم  و دوستی ها و محبت هایمان را افزایش دهیم.

خاطره ای از اعماق دل

       از سپیده های دور دست ، از قله های مهتابی بی مهر تو ، از تنهایی لبریز،

 از سکوت مبهم ستارگان با کوله باری   از یک خاطره با یک شعر و یک گل آمدم و

       سراغت را از دریا گرفتم؟

                         برمن طغیان کرد!

     و ناامید تو را از پروانه جویا شدم؟

                        پرهای را بر صورت خود کشید و سخنی نگفت!

      از گل سرخ پرسیدم؟

                         آهی بر آورد و سری تکان داد!

      از آسمان پرسیدم؟

                         گریست!

      از خورشید پرسیدم ؟

                         پشت ابر پنهان شد!

 تا اینکه سراغ بلبل رفتم و تو را جویا شدم ،در جواب گفت:  عاشقی؟ 

                                                          با سر حرفش را تایید کردم

گفت دروغ می گویی تو عاشق نیستی

قطره عاشق دریاست چون با او یکی شود قطره پیدا نیست

پروانه عاشق شمع است ، چون چون او را سوزان بیند پر و بالش را به آتش میزند

تو چه کرده ای ،فقط گفته ای عاشقم ، عشق نه به لفظ است!

عشق محو شدن در معشوق است و تو تا به حال این را ندانسته ای

                               پس برو که راه تو راه عشق نیست.........

به زندگی و آینده اعتماد داشته باشید!
    
    دنیای ما زیبایی‌های فراوان دارد. درختان‌، پرنده‌ها، چهره‌ها هیچ چیز به یک شکل وجود ندارد و همه چیز در حال تغییر است‌. به نظر می‌رسد بعضی اوقات ثابت ماندن در همان جا که قرار داریم‌، بی خطرتر و سالم‌تر از موقعیت‌های ناشناخته و جدید و یا پذیرفتن تغییرات باشد. اما در حقیقت آرامش واقعی از تلاش برای جلوگیری کردن از جریان طبیعی زندگی به دست نمی‌آید بلکه از تسلیم شدن در برابر این که در مسیر جریان قرار بگیریم و ترسی از آینده و یا دلتنگی از گذشته نداشته باشیم‌، به وجود می‌آید. «هلن کلر» می‌گوید: «هنگامی که دری از خوشبختی به روی ما بسته می‌شود، دری دیگر باز می‌شود ولی ما اغلب آن چنان به در بسته چشم می‌دوزیم که درهای باز را نمی‌بینیم‌». باید به این نکته توجه داشته باشیم که خالق ما، کسی که ما را با عشق آفریده و عاشق ماست‌، به جز خوبی و نیکی چیز دیگری برای ما نمی‌خواهد و اگر او را بپرستیم و از او کمک بخواهیم
    ‌، تمام حوادث و مسایل باعث زیباتر شدن و پاک‌تر شدن روح ما می‌شوند. خداوند معجزات خود را به دست افرادی دور از انتظار، در مکان هایی باور نکردنی و در زمان هایی غیرقابل تصور به انجام می‌رساند. از آنجا که قوانین طبیعت بر همة موجودات حکومت دارند ما باید واقف باشیم که زندگی ما هم یک الگوی طبیعی دارد. اگر شما مشکلی در رسیدن به نتایج مطلوب در اهداف و آرزوهایتان دارید، شاید به این سبب است که شما سعی می‌کنید، آنها را با زور به دست آورید. در عوض‌، این شجاعت را داشته باشید که آن را رها کرده و به جریان طبیعی زندگی‌تان اعتماد کنید. به این خاطر که هر آن چه حق الهی شما باشد، آن را به دست می‌آورید. هیچ چیزی قبل از زمان تعیین شده اتفاق نمی‌افتد، تصور کنید که از پنجرة حال به بیرون نگاه می‌کنید و در مقابل شما یک منظرة آرام و زیبا قرار دارد. این صحنه همان فرداهای ماست‌. با چشم ذهن‌تان پنجره را باز کنید و اجازه دهید، نسیم ملایم تغییرات بوزد. سعی کنید نسیم ملایم را روی گونه هایتان احساس کنید و آن را با اعتماد در آغوش بگیرید. گذشته‌ها را رها کنید و ترسی هم از آینده نداشته باشید. اگر انتظار آینده‌ای زیبا و پربار داشته باشید، به طور مسلم آن را به دست می‌آورید. موفقیت فعلی شما نتیجة افکار گذشتة شماست‌.

خوشبختی چه شکلیه‌؟؟؟

تا حدود زیادی شما همانی هستید که فکر می‌کنید و می‌توانید آنچه را که فکر می‌کنید از عهده شما ساخته نیست انجام دهید، این طرز فکر شماست که شما را به عرش می‌رساند و یا در غیر این صورت در دریای نومیدی غرق می‌سازد.
    این تصویر ذهنی است که به شما شادی یا غم‌، موقعیت‌، یا شکست‌، خوشبختی و یا درد و رنج حکم می‌دهد. تصویر ذهنی شما می‌تواند به شما کمک کند تا آنچه را برای رسیدن به شادی و رضایت لازم دارید انجام دهید، می‌تواند به شما کمک کند تا از زندگی خود لذت ببرید، می‌تواند اسباب اعتماد به نفس و اطمینان به کار و فعالیت هایی باشد که شما برای زمان فراغت خود انتخاب می‌کنید، مصمم بر شاد زیستن شوید، از روی خیرخواهی به ارزیابی خودتان بپردازید، بهترین و طلایی‌ترین لحظات زندگی را در ذهن مجسم کنید و با توجه به واقعیت‌ها، نه خیالات واهی‌، بلکه براساس تصویر مثبت که از واقعیات زندگی دارید، این تصویر خوشایند از خویش را تقویت کنید.
    در حالی که به اعتقاد من‌، اشخاصی که در سالهای شکل‌گیری شخصیت‌شان طوری تربیت شده‌اند که می‌توانند بدون کمترین تلاش از تصویر ذهنی مثبت برخوردار باشند بهتر از سایرین با کمی تلاش و درک موضوع می‌توانند تصویر ذهنی خود را بهتر کنند و موفقیت را در آغوش بکشند. با تکرار و مداومت و با در نظر گرفتن صادقانه محدودیتها، تصویر ذهنی بهبود یافته و عزت نفس به وجود می‌آید.
    این دو توصیه را حداقل برای چند روز به کار ببندید اگر بد بود، دیگر به آن عمل نکنید:
    1 - برای هر روز خود هدفی در نظر بگیرید.
    2 - هرگز و هرگز زندگی را طلاق ندهید.
    داستان جالبی شنیده‌ام که برای شما نیز می‌گویم‌: در سالن آرایشگاه مردانه‌ای چند آقا با هم از ماشین‌شان صحبت می‌کردند. یکی از آنها می‌گوید: ماشین شورلت خوبی دارم‌، شصت و چهار هزار کیلومتر کار کرده و آخ نگفته‌، دوست او گفت‌: ماشین من هفتاد هزار کیلومتر کار کرده و هر بیست کیلومتر روغن آن را عوض می‌کنم و خلاصه هر کدام اطلاعات بسیار دقیق و فنی ارایه می‌کردند و همان موقع پیرمرد صاحب سالن گفت‌: کدام یک از شما همین قدر مواظب روح خودتان هم هستید؟!
    کدام یک از شما از تصویر ذهنی خود چیزی می‌داند؟ همة ما ظاهراً انسانهای مرتب و خوش لباسی هستیم به آرایشگاه می‌رویم و روغن ماشین‌هایمان را به طور مرتب عوض می‌کنیم‌. اما کدام یک از ما هر روز هدفهای مثبت و اندیشه‌های قشنگ خودمان را مرور می‌کنیم‌؟ و هر روز را با یک ایده و هدف نو آغاز می‌کنیم‌.
    جرج برنارد شاو، زمانی خوانندگان آثارش را به تمیز نگه داشتن روان‌شان توصیه می‌کرد. به اعتقاد او روان انسان همانند پنجره‌ای است که انسان از پشت آن زندگی و محیط اطرافش را تماشا می‌کند.
    نکتة مهم اینجاست که بسیاری از ما، از اتومبیل خودمان‌، وسایل خانه و طلاهایمان بهتر و بیشتر از تصاویر ذهنی‌مان نگهداری می‌کنیم‌، تصویر ذهنی خود را جایی گم می‌کنیم و همراه آن انگیزه خوشبخت شدن را از دست می‌دهیم‌. مواظب خودمان و روحمان و اندیشه‌های قشنگمان باشیم‌. نگذاریم که هیچ باد مخالفی ابرهای سیاه را روبه‌روی پنجرة ذهنمان بیاورد.

راز عشق در خوش مشربی است .

شوخی با دیگران را فراموش نکن ، در ضمن

 مراقب شوخی هایت هم باش .

شوخی نا پسند نکن . شوخی باید از روی حسن

 نیت باشد ،نه نیشدار .

راز عشق در این است که

 مانع بروز هیجانات منفی در وجودت شوی ،

 و صبر کنی تا خون سردی را دوباره به دست آوری .

با این که احساس جلوه الهام است ، اما شخص

عصبانی نمی تواند چیز ها را با وضوح درک کند .

قلبت را آرام کن .

تنها به این وسیله است که می توانی چیز ها

 را آنگونه که هستند ، در یابی .

راز عشق در این است که

 هر روز کاری کنی که شریک زندگی ات را

خوشحال کند ،

کاری مثل دادن هدیه ای کوچک ،تحسین ،

 لبخندی از روی محبت .

نگذار که جویبار محبت از کمی باران ، بخشکد

راز عشق در این است که

 به یکدیگر سخت نگیرید .

عشقی که آزادانه هدیه نشود اسارت است .

راز  عشق در تواضع است .

این صفت به هیچ وجه نشانه تظاهر نیست.

بلکه نشان دهنده احساس و تفکری قوی است.

میان دو نفری که یکدیگر را دوست دارند،

تواضع مانند جویبار آرامی است که چشمه محبت

آنها را تازه و با طراوت نگه میدارد.

-----------------------------------------------

به بهانه نزدیک شدن نوروز آب زنید راه را هین که نگار می​رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می​رسد راه دهید یار را آن مه ده چهار را کز رخ نوربخش او نور نثار می​رسد چاک شدست آسمان غلغله ایست در جهان عنبر و مشک می​دمد سنجق یار می​رسد رونق باغ می​رسد چشم و چراغ می​رسد غم به کناره می​رود مه به کنار می​رسد تیر روانه می​رود سوی نشانه می​رود ما چه نشسته​ایم پس شه ز شکار می​رسد باغ سلام می​کند سرو قیام می​کند سبزه پیاده می​رود غنچه سوار می​رسد خلوتیان آسمان تا چه شراب می​خورند روح خراب و مست شد عقل خمار می​رسد چون برسی به کوی ما خامشی است خوی ما زان که ز گفت و گوی ما گرد و غبار می​رسد

 هر شامگه که جامه ی نیلی آسمان                   با

پولک نشان ز نقش هزاران ستاره است                  چلچراغ

هر شب که مه چو دانه ی الماس بی رقیب                            یاد تو

بر گوش شب به جلوه چنان گوشواره است                                    نورانیم

آن بوسه ها و زمزمه های شبانه را                          پنداشتی                          هنوز

یادآور منی                                                               که نور تو

در خاطر منی                                                                           خاموش

هر روز نیمه ابری پاییز دلپسند                   پنداشتی                                     میشود؟

کز تند بادها                                                  که رفتی

با دست هر درخت                                                       و یاد

صدها هزار برگ ز هر سو چو پول زرد                                         گذشته

رقصنده در هواست                                  و آن                                   مرد؟؟؟

وآن روزها که در کف این آبی بلند                         عشق

خورشید نیمروز                                                          پایدار

چون سکه ی طلاست                                                              فراموش

تنها تویی که روشنگر منی                                                                     میشود؟

در خاطر منی

                                                        نه...

اردیبهشت ماه                                                     ای

یعنی زمان دلبری دختر بهار                                                 امید

کز تکچراغ لاله  چراغانی است باغ                                                من!!!