اولین روز دبستان بازگرد کودکی ها، شاد و خندان باز گرد باز گرد ای خاطرات کودکی بر سوار اسب های چوبکی
خاطرات کودکی زیباترند یادگاران کهن مانا ترند درسهای سال اول ساده بود آب را بابا به سارا داده بود
درس پند آموز روباه و خروس روبه مکار و دزد و چاپلوس روز مهمانی کوکب خانم است سفره پر از بوی نان گندم است
کاکلی گنجشککی باهوش بود فیل نادانی برایش موش بود با وجود سوز و سرمای شدید ریز علی پیراهن از تن می درید
تا درون نیمکت جا می شدیم ما پر از تصمیم کبری می شدیم پاک کن هایی ز پاکی داشتیم یک تراش سرخ لاکی داشتیم

کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت دوشمان از حلقه هایش درد داشت گرمی دستانمان از آه بود برگ دفتر ها به رنگ کاه بود
مانده در گوشم صدایی چون تگرگ خش خش جاروی با پا روی برگ همکلاسیهای من یادم کنید باز هم در کوچه فریادم کنید
همکلاسیهای درد و رنج و کار بچه های جامه های وصله دار بچه های دکه سیگار سرد کودکان کوچک اما مرد مرد
کاش هرگز زنگ تفریحی نبود جمع بودن بود و تفریقی نبود کاش می شد باز کوچک می شدیم لا اقل یک روز کودک می شدیم
یاد آن آموزگار ساده پوش یاد آن گچها که بودش روی دوش
ای معلم نام و هم یادت به خیر یاد درس آب و بابایت به خیر
ای دبستانی ترین احساس من بازگرد این مشقها را خط بزن

گفتم نرو پر پر میشم........
گفتی میخوام رها باشم........
گفتم آخه عاشق شدم........
گفتی میخوام تنها باشم........
گفتم دلم گفتی بسوز........
گفتم یه عمری باز هنوز........
گفتم پس عمرم چی میشه........
گفتی حدر شد شب و روز........
گفتم آخه داغون میشم........
گفتی به من خوش میگزره........
گفتم بیا چشمام به تو........
گفتی آخه کی میخره........
گفتم منو جسم میدیدی........
گفتی آره بی قیمتی........
گفتم یه روز کسی بودم........
با من نکن بی حرمتی........
گفتم صدام میمیره باز........
گفتی به درد بسوز بساز........
گفتم حالا که پیر شدم........
گفتی که از تو سیر شدم........
گفتم تمنّا میکنم ........
گفتی میخوام خوردت کنم........
گفتم بیا بشکن تنو........
گفتی فرمواش کن منو...
*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*

 
خیال کردم تو هم درد آشنایی.....
به دل گفتم تو هم هم رنگه مایی.....
خیال کردم تو هم در بادیه عشق.....
اسیره حسرت و رنج و بلایی.....
ندونستم که بی مهرو وفایی.....
نفهمیدم گرفتار هوایی.....
ندونستم ته دیداره شیرین .....
نهفته چهریه تلخ جدایی.....
تو که گفتی دلت عاشقترینه.....
دلت عاشق ترین قلب زمینه.....
همیشه مهربونه با دل من.....
برای قلب تنهام همنشینه.....
چرا پس دل بدیده بی وفایی؟.....
شده قربانیت بی خون بهایی!.....
نفهمیدی امید نامیدی.....
رها کردی دلم رفتی کجایی....

دنیای خودم گرم است من دوست نمیخواهم!!!

ساده بودم ساده

                            پاک مثل کف دست

                                                      من چه میدانستم ساده بودن سخت است

به تو دل خوش کردم

                        به تو عاشق بودم

                                                شدم آیینه تو

                                                            صاف و صادق بودم

 تو به من می گفتی ساده بودن زیباست

                                         عشق مثل خود تو

                                                             ساده مثل خودماست

عشق ساده نبود...

               عاشقی ساده نبود...

                                               همسفر اهل سفر راهی جاده نبود

اتفاقی کوتاه عشق هم آمد و رفت

قصه من این بود این سراغازم شد بعد از آن قصه عشق هم هم آوازم شد ,

 

من گریه نخواهم کرد... من اشک نخواهم ریخت...

من خسته نخواهم شد... افسرده نخواهم شد...

فریادزنم، فریاد: من عشق نمی خواهم، معشوق نمی خواهم...

 می خندم و می رقصم فریاد زنم , فریاد : اینگونه خزانم را در عشق نهان کردم

من درد جدا بودن، بر گور عیان کردم افسوس نخواهم خورد ،

افسانه نمی بافم بر شانه هر بادی ، کاشانه نمی سازم

من زشت نمی گویم,بر چهره معشوقم او خوب و وفادار است ،

من خسته و رنجورم امروز چنان دیروزافسوس نخواهم خورد

من یاد گرفتم عشق بیگانه نمی داند لیکن به دل شادم

سرمشق کنم امروز : دنیای خودم گرم است من دوست نمی خواهم!!!